Mijn oma

Mijn oma zou vandaag 99 jaar geworden zijn.


Ik was het eerste kleinkind van mijn grootouders. Ik herinner mijn oma als iemand, die altijd voor iedereen klaar stond. Meer dan 50 jaar was zij ook de vrouw van de huisarts, mijn grootvader. Toen ik nog in de straat van mijn oma woonde, speelde ik heel vaak in de achtertuin van mijn oma en op zolder waar een modelspoorbaan opgesteld was. Nadat ik verhuisd was, kwam ik er ook nog heel vaak. 

Na het overlijden van mijn grootvader woonde mijn grootmoeder nog 3 jaar in het huis, waar al haar kinderen opgroeiden. Op een dag in 1988 zat ze 's-morgens in bad en kwam niet meer overeind. Mijn moeder werd gebeld en een half uur later werd mijn grootmoeder met vereende krachten uit het bad gehaald. 


Die dag besloot ze zelf, dat haar huis voor haar te groot was om in te wonen en te onderhouden. Haar kinderen en haar kleinkinderen hielpen een paar maanden later haar met verhuizen. De spullen, die niet mee verhuisd konden worden, werden verdeeld. Ik mocht de modelspoorbaan meenemen, die ik vervolgens opnieuw opbouwde.


Tot het moment, dat ik zelf verhuisde, bleef de modelspoorbaan in bedrijf. Nu staat alles in dozen tot dat er op zolder mogelijk ruimte ontstaat om weer de modelspoorbaan op te bouwen.

Helaas mocht mijn oma niet lang genieten van haar nieuwe huis, omdat ze tien maanden later overleed.

Reacties

A van de Aa zei…
Zo gaat het met opa's en oma's.

Populaire berichten