Trendrede 2013

Vanmorgen knipperde mijn mobiele telefoon ten teken, dat ik mail ontvangen had.

Bij het openen ervan werd ik direct al op een positief spoor gezet. 


In zijn dagelijkse mailbericht aan zijn volgers mailde Mark Verhees, eigenaar van http://www.voorpositiviteit.nl, over een optimistisch geluid. Een geluid, waarvan ik vind, dat het verder gedragen moet worden. Ik heb het over het geluid van de Trendrede 2013, dat voor de derde keer uitgesproken werd.

De Trendrede wordt uitgesproken door een aantal Nederlandse Trenddenkers. In de Trendrede 2013 zaten een aantal uitspraken tussen, die mij direct aan denken zette. 


"Streven we individueel doorlopend naar meer, dan eindigen we collectief met minder."
"Nadat we jaren gedreven werden door een ongebreidelde zucht naar meer, volgt nu de tijd van het geconcentreerde streven naar minder."
"Zonder omgeving is niemand iemand."
"Op dit moment worden overal in Nederland de fundamenten voor een nieuwe wereld gelegd. In de barsten van het oude bloeit het nieuwe."
"Bedrijven en organisaties die durven aan te sluiten bij de gerichte maatschappelijke bloei hebben de toekomst. Nu zin geven betekent later winst nemen."
"Wat we nodig hebben in Nederland is een ruimere blik en de wil om vooruit te gaan. We houden een warm pleidooi voor optimisme."
Tot zover de Trendrede van 2013.
In de Haagse politiek gaan steeds meer geluiden op om de graaicultuur in Nederland aan te pakken door bestuurders met topsalarissen in het bedrijfsleven aan te pakken door hun salarissen te verlagen naar het niveau van het salaris van de Nederlandse minister-president. 

Als we als bewoners niet uitkijken, dan zijn we bezig om in een rap tempo de aarde naar de kloten te helpen. Nu al is de behoefte aan voedsel, dat gelijk staat aan 3 aardbollen, terwijl er maar 1 aardbol is om voedsel te produceren en te gebruiken. Daarom moet er nu gekeken worden, hoe wij voor onze kinderen, kleinkinderen, achterkleinkinderen, achter-achterkleinkinderen en verder onze aarde leefbaar kunnen houden.

Ook moeten wij de alleenstaande medemens niet vergeten om met enige regelmaat te bezoeken of even te bellen, anders krijg je lugubere vondsten, zoals op 27 september 2012. Op die dag werd door de politie een inwoner van Weerselo dood in zijn huis aangetroffen. Op basis van de kranten, die op de deurmat lagen kon gereconstrueerd worden, dat de bewoner van het huis minimaal 3 weken dood in huis gelegen had.
Waar ik mijzelf vandaag ook in herkende, was de uitzending met cabaretier Jochem Myjer in het programma "24 uur met ...." van Wilfried de Jong.


Het was ontroerende uitzending op 6 februari 2012:
Jochem Myjer vertelt openhartig over zijn leven en de dag, waarop zijn hele leven veranderde, toen hij te horen kreeg, dat hij een ruggenmergtumor had. Hij gaf op de dag, nádat hij hoorde dat hij een ruggenmergtumor, op weg naar de uitgang van het ziekenhuis aan twee verpleegkundigen zelfs nog een handtekening. "Als ik op het podium sta, wil ik vriendjes met het publiek zijn". Hij vertelt ook, dat hij een echte pleaser is, net zoals ik. 
Als pleaser zeg ik bijvoorbeeld zelden 'nee' tegen iets. Gevolg is dat ik heel vaak dingen voor anderen doe. Door mijn vrouw heb ik de afgelopen vijf jaar al vaker nee durven zeggen, maar ik ben er nog lang niet. De reden daarvoor is dat ik mij nog steeds zo op stel, dat ik graag voor andere mensen dingen doe of uitzoek, terwijl zij dat zelf ook kunnen doen.

Reacties

Populaire berichten