Carpe Diem






Wikipedia zegt over Carpe Diem het volgende:


Carpe diem is een Latijns spreekwoord dat Pluk de dag betekent. De zinsnede is afkomstig van de Romeinse dichter Horatius (Ode 11 uit Boek 1).

Carpe diem dient als metafoor ter aansporing om de dag van heden te gebruiken en om niet tot morgen uit te stellen wat vandaag gedaan kan worden in de zin van de Stoa of het Epicurisme. Horatius zag zichzelf als epicurist. De context is
[...] sapias, vina liques, et spatio brevi
spem longam reseces. dum loquimur, fugerit invida
aetas: carpe diem quam minimum credula postero.
Vertaling:
[...]wees wijs, zeef de wijn en tot een kort tijdsbestek
moet je je lange termijn inkorten. Terwijl wij praten ontsnapt de jaloerse
tijd: pluk de dag en reken zo min mogelijk op morgen
Later werd carpe diem ook wel hedonistisch opgevat als "geniet zo veel mogelijk van de dag van heden".

Vandaag ga ik weer naar mijn moeder. De laatste keer hebben we heerlijk over koetjes en kalfjes zitten praten en na het koffie drinken heb ik nog een half uur met haar in de omgeving van het revalidatiecentrum gewandeld. Het gaat de laatste tijd redelijk goed met mijn moeder. Voor degene, die vandaag voor het eerst meelezen: mijn moeder is in mei van dit jaar plotseling ziek geworden, omdat ze een hersenbloeding en hersenontsteking kreeg. Sinds juni is ze, in afwachting van een plek in een verzorgingshuis, in een revalidatiecentrum opgenomen. Met enige regelmaat wordt er met het betreffende verzorgingshuis gebeld om te vragen of er al plaats is.

Als ik bij mijn moeder ben, merk ik al bij binnenkomst hoe haar gemoedstoestand is. De ene dag is ze heel meegaand en kun je met haar activiteiten doen. De andere dag kan ze 'de kont tegen de krib' gooien en is er bijna geen land mee te bezeilen. Zulke dagen betekent voor mij heel veel, dus ook Carpe Diem.

Carpe diem betekent voor mij ook, dat ik van elke dag geniet. Dit jaar heb ik ook op mijn werk met veel plezier aan het project gewerkt. De waardering voor mijn werk werd dan ook op mijn laatste dag door de manager van mijn afdeling uitvoerig gegeven en hij vond het heel jammer dat ik helaas per 1 januari 2013 weg moet.

Carpe diem betekent voor mij ook, dat ik elke dag met positieve energie opsta.

Tot slot kwam ik al meerdere keren de naam van Jean-Pierre Rawie tegen met het gedicht Advent:

In deze laatste week van de advent
zou het moeten gaan sneeuwen: ieder jaar
zijn het dezelfde dingen waar je naar
verlangt. Dus sneeuwt het niet; maar alles went.
Je steekt de kaarsen aan op het dressoir,
en denkt aan alle doden die je kent.
Terwijl je wacht op een gemist moment
schuiven de dagen naadloos in elkaar.
Je poogt je tegen beter weten in
iets te herinneren wat er niet was,
omdat wat weg is diepte heeft en zin.
Je draait muziek, drinkt thee, je leest een boek
dat je ook lang geleden al eens las.
Maar alles is onachterhaalbaar zoek.

Jean-Pierre Rawie

Reacties

Populaire berichten