Familie

Gisterenavond kwam de oudste zoon van ons gezin naar ons toe en verzocht ons even te stoppen met de laptop-computers, waar we achter zaten.

Omdat we voor hem het afgelopen jaar heel veel gedaan hebben, wilde hij ons bedanken.

Mijn vrouw kreeg een mini-zwaluw (die je aan een ketting hangen kan). Een kennis schreef daarover aan ons:

"In het Sjamanisme staat de zwaluw voor: Zwaluw - Bescherming en warmte van het thuis; Het juiste perspectief; Hoop; Nieuwe kansen; Onbevreesdheid; Plichtsgetrouwheid; Durf."





Ikzelf kreeg de DVD van het eerste seizoen "Game of Thrones", omdat wij deze serie aan het volgen zijn.


Ik raakte spontaan ontroerd van, omdat ik van hem totaal niet verwacht had. Het geeft heel duidelijk aan hoe ons eigen gezin het afgelopen jaar sterker geworden is en en nog meer naar elkaar gegroeid is. Ook in het komend jaar zal dat, denk ik, niet anders worden.

Het afgelopen jaar is voor mijzelf een heftig jaar geweest, omdat mijn moeder dit jaar plotseling ernstig ziek werd en nooit meer beter zal gaan worden. Omdat ik de afgelopen paar jaar al geestelijk sterker geworden ben, ben ik dit jaar ook in staat geweest ben om het nieuws over mijn moeder zo goed mogelijk een plek te geven. De belangrijkste personen, die mij daarbij geholpen hebben, zijn mijn vrouw en mijn twee zonen. Ik ben ze daar heel dankbaar voor.





Als ik dan een kerstkaart van een familielid krijg, waarin staat, dat je voor elke dag dankbaar moet zijn, dat je elkaar in de ogen kan kijken, dan denk ik: "zucht, hebben ze nog steeds niet in de gaten, dat ik al lang een eigen leven heb". Ze denken nog steeds dat ik de familiemens van 10 jaar geleden ben. Tot 2007 had ik vaak oogkleppen op, maar dankzij mijn schoonfamilie en mijn eigen gezin heb ik sinds 2007 die oogkleppen niet meer op.




Naar aanleiding van een sollicitatiegesprek, dat ik gisterenmiddag had, kwam op de terugweg in de auto het gesprek als een film weer voorbij en kwam een uitspraak naar boven:

"Blijf vooral dicht bij jezelf en blijf in jezelf geloven, dat je hetgeen wat je wilt bereiken, ook bereiken zal".




Die uitspraak heeft 24 uur door mijn hoofd zitten spoken en kwam bij het maken van dit blog weer boven water.

Als ik die uitspraak op de afgelopen 5 jaar los laat, ben ik er achter gekomen, dat ik steeds meer bij mijzelf aan het blijven ben en ook meer in mijzelf ben gaan geloven, dat ik een doel bereiken kan. Dat kan bij mijn familie als egoïstisch overkomen, omdat ik niet meer naar verjaardagen en feesten van de familie kom. Ik heb jarenlang rekening gehouden met mijn familie en dat was op den duur alleen maar eenrichtingsverkeer aan het worden. De mail van een familielid was voor mij de beroemde druppel, die de emmer deed overlopen om definitief te breken met mijn familie, behalve met mijn eigen broer en zussen (omdat die mij altijd geaccepteerd hebben zoals ik was en ben)



Tot slot, de feestdagen zijn en blijven voor mijzelf belangrijk, omdat het ook een periode is, dat ik mijn dierbare familieleden, die er niet meer zijn, mis en hen herdenk en weet dat ze in mijn hele leven dicht bij zullen blijven.

Reacties

Aline zei…
Richt je maar fijn op wat oudste deed, dat doen niet heel veel kidneren. En laat de rest lekker van je afglijden.
Ik laat inderdaad de rest van mij afglijden.

Populaire berichten