Zo maar een gesprek in de trein

Standaard zitten er in de stoptrein, waarin ik zit, altijd scholieren. Zo ook vandaag. Vaak hoor je de scholieren praten hoe het op school er aan toe gaat.

"Hé, Thomas."
"Mustafa, hoe'st?"
"Chill, man. Weet je, wat er vandaag gebeurd is? De juf is jankend de klas uitgegaan."
"Echt waar? Welke juf?
"Die van Duits."
"Hoe's dat gebeurd dan?"
"Nou, weet je. Ken je Kenneth? Die zat niet op te letten en de juf vroeg aan hem wat een bepaalde zin in het Duits betekende. Dat wist ie niet en dus moest ie er uit. Hij bleef zitten totdat de juf helemaal begon te flippen, joh."
"Echt waar?"
"Ech waar, man. Na een minuut of tien kwam de meester van Nederlands in de klas en die heeft Kenneth meegenomen en wij moesten blijven zitten tot dat de bel voor de volgende les ging.
"En toen?"
"Toen konden we naar huis, want op donderdag is Duits altijd de laatste les."
"Mocht Kenneth ook naar huis?"
"Weet niet, man. Heb hem niet meer gezien, toen ik naar de bus liep."
"Het volgende station is ..............."
"Mazzel, man, see you later, ik moet er zo uit"
"Mazzel"

En zo verliet Mustafa de trein.

Wat ik gelukkig ook nog steeds vaak mee blijf maken, is dat scholieren opstaan voor de ouderen van dagen, die om wat voor reden dan ook, in het spitsuur van de trein (tussen 16.00 en 18.30 uur volgens de NS) met de trein reizen en in een coupé zouden moeten staan als er geen zitplaatsen meer zijn. "Blijf toch lekker zitten, jongen, ik ben nog gezond", hoor ik de ouderen van dagen dan vaak zeggen.

En met zulke verhalen reis ik dagelijks op (bijna altijd) vaste tijden van en naar mijn werk.

Reacties

Kati zei…
Als moeder van 2 pubers hoor je nog wel eens verhalen. Valt dit nog mee moet ik eerlijk zeggen. Geen kind dat getreiterd heeft of zo. Alleen een overspannen juf. Nu al aan t begin van t schooljaar, da's snel! Vraag me af of zij t zal redden als juf...

Populaire berichten