Eenzame bomen worden - àls ze eenmaal gaan groeien - sterke bomen.

Vier jaar geleden is in onze tuin er een zaadje van een boom in een bloempot terecht gekomen. Hoe er in terecht gekomen is, weet ik niet. 

Omdat we vermoedde dat het om een boompje ging, hebben we de bloempot al die jaren met rust gelaten. 
Vorig jaar hebben we in het najaar het boompje met kluit en al naar het grasveld verplaatst en in het grasveld gepoot.





Er is een gezegde: boompje groot, plantertje dood.

De strenge vorst van - 15 graden Celcius heeft dit boompje al twee keer overleefd. Dus is het een sterke boom. 

In de tuin staat ook een Amerikaanse eik, waarvan het zaadje door een onbekende oorzaak in de tuin terecht gekomen is. Ook die boom heeft twee strenge winters al overleefd en is ook een sterke boom. Het is nu nog een klein boompje maar kan uitgroeien tot een hele grote hoge Amerikaanse eik, zoals op onderstaande foto te zien is: 



Ik heb van nature groene vingers, maar heb er tot nu toe weinig mee gedaan. Maar ik wil wel weer gaan tuinieren, omdat ik dan mijn gedachten en emoties verzetten kan en lekker even in de aarde wroeten, onkruid wieden, het gras maaien of de waterpomp weer aansluiten. Wat ik ook heerlijk vind, is het pas gemaaide gras, dat je aan het bijeen harken bent.



Ook zijn de zwaluwen ook weer in het land, die omstreeks Koninginnedag weer het land binnen vliegen.  Waar ik zeker van geniet zijn alle weidevogels, die al volop aan het broeden zijn. Boeren houden met maaien en werkzaamheden op hun land door de nesten af te bakenen.



In onze buurt zat jarenlang een kleine vleermuis, die sinds dit jaar vergezeld wordt door een tweede kleinere soort. Prachtig om te zien hoe ze in de schemertijd actief worden en met hoge snelheden rakelings langs ons huis vliegen.

Kortom het voorjaar is weer begonnen.

Reacties

Populaire berichten