De kunst van te leven is thuis te zijn alsof men op reis is.

De kunst van te leven is thuis te zijn alsof men op reis is.
-- Godfried Bomans
De titel is afkomstig uit het boek "Uit de reis van uw leven"

Tot 5 jaar geleden maakte ik vele reizen over de hele wereld, omdat ik toen nog niet mijn vrouw kende. 

Het reizen zit er al vanaf jongsaf aan. Mijn ouders gingen elk jaar met de caravan op vakantie. Omdat de familie van mijn oma (aan mijn moeders kant) uit Oostenrijk komt, gingen we met z'n vieren (mijn ouders, mijn jongere broer  en ik) vaak naar Oostenrijk). Na het overlijden van mijn vader zijn we de eerste paar jaar erna niet op vakantie geweest. De laatste keer, dat we met z'n drieën op vakantie geweest zijn, is 1988. 

Vanaf het moment, dat ik zelfstandig woonde, ging ik de eerste twee keer nog met een georganiseerde reis mee, maar dat beviel mij niet. In 2000 kon ik met toestemming van mijn werkgever 6 weken aaneengesloten op vakantie. In die vakantie viel ook de Olympische Spelen in Sydney. Omdat ik er toch in de buurt was, heb ik eerst Nieuw Zeeland bezocht en aansluitend de Olympische Spelen in Sydney. 

Het was een belevenis om nooit te vergeten, omdat ik bij het Olympisch roeitoernooi direct na de finale van de mannen dubbel vier zonder naar de Nederlandse boot ben gaan zwemmen om ze te feliciteren met hun zilveren medaille. 


Gelukkig kwam ik er met een waarschuwing vanaf, omdat het toch de laatste dag van het Olympisch roeitoernooi was.

Toen ik thuis kwam, besloot ik mij als vrijwilliger aan te melden voor de volgende Olympische Spelen, die in Athene gehouden werden. Ik kwam door de strenge voorselectie heen en ik kon in het perscentrum van het Olympisch roeilokatie werken. Ik heb de hele opbouw van de lokatie achter de schermen meegemaakt inclusief de generale repetitie van het uitreiken van de medailles. De uitreiking van de medailles moest plaatsvinden op een podium, waarvan ik ná afloop van de generale repetitie tegen mijn perschef zei, dat het podium ook geschikt moest zijn voor totaal 27 atleten. Er paste maar 12 atleten op, zei ik tegen mijn perschef. ´O´, was de enige reactie van mijn perschef. Mijn perschef en ik hebben toen er voor gezorgd, dat het podium niet meer gebruikt mocht worden voor het uitreiken van de medailles. Ik heb overigens nog wel een uitvergrote foto in mijn bezit, waarop ik als ´atleet´ op dat podium te zien ben. Ik ben als enige Nederlander toen ´gehuldigd´. De roeiers en roeisters, die medailles wonnen, moesten op het aanlegvlot zelf de medailles in ontvangst nemen.

In 2006 was mijn laatste vakantie, waarin ik alleen op vakantie ging. Een jaar later woonde ik al bij mijn vrouw.

Nu 5 jaar later heb ik vakantie, die ik thuis vier. Ik moet niets doen, ik mag dingen doen. Het thuis zijn is ook heerlijk, omdat we in een rustige buurt wonen en ik geniet van alle planten en bloemen en dieren, die zich in onze thuis bevinden.

Volgend jaar zijn we weer van plan om met vakantie te gaan.

Reacties

Gerda zei…
Wat een ervaring joh om mee te maken. Leuk om te lezen. De boogt mooi op deze ervaring en denkt uiteraard hieraan terug als je de OS ziet natuurlijk.

Nieuw Zeeland is mooi hé!
Antoinette zei…
Heerlijk toch, lekker thuis. Groot gelijk, na alle mooie ervaringen!

Populaire berichten