Mijn leven is net een tuimelaar.....

"Mijn leven is net een tuimelaar, soms ga ik alle kanten op
maar val nooit om en kom altijd weer terug in mijn basis."
Yvonne Zeller

De uitspraak van vandaag vond ik op Spiritum.nl.

Mijn basis, die ik zelf heb, is het huis, waarin ik leef. Ook al gebeuren dingen in huis, waardoor het lijkt, dat de basis aan het wankelen gaat, maar door de manier van leven in huis keert de rust wél weer terug in huis.

Ik bezocht de basis in 2007 voor het eerst en ben er gebleven, omdat het destijds en nu nog steeds een bepaalde rust uitstraalt, waarbij ik mij prettig voel.

Er was toen en is nog steeds een grote mate van structuur in huis aanwezig, omdat in ons gezin er twee gezinsleden zijn, die die structuur nodig hebben. Daarvan ben ik er zelf één van. Als ik dat niet heb, verlies ik op een gegeven moment het overzicht en moet ik met hulp van anderen dat overzicht weer zien te vinden.



Mijn leven werd alle kanten opgeslingerd, toen mijn vader op 60 jarige leeftijd plotseling overleed. Nadien kende ik een hele lange periode, dat ik het overlijden geen plek gaf en stopte het diep weg. Pas nadat ik bij mijn vrouw ging wonen, begon ik het verwerken. De basis (het huis) was toen voor mij een belangrijke basis om op terug te vallen. Sindsdien gaat het veel beter bij het een plaats geven van het overlijden van mijn vader.

Toen ik 3 1/2 jaar geleden door een reorganisatie mijn vaste baan verloor, was de basis weer de belangrijkste op terug te vallen. Omdat mijn vrouw mij hielp om door die moeilijke tijd heen te komen, gaf dat mij zelfvertrouwen voor het zoeken naar een nieuwe baan. Door de economische crisis wisselde ik nadien nog 4 x van werkgever. Gelukkig werk ik nu alweer bijna twee jaar voor dezelfde werkgever via een detacheringsbureau, dat haar werk qua opleiding en coaching zeer goed doet.



Met mijn persoonlijke ontwikkeling gaat het ook stap voor stap beter, omdat ik niet meer stil wil staan en achteruit wil gaan in ontwikkeling. Dat heb ik in het verleden te lang gedaan. Die achterstand ben ik nu stap voor stap aan het inhalen. Ik ben er nog lang niet, maar ben wel op de goede weg bezig. De volgende stappen, die ik nu aan het zetten ben, is het op papier zetten van de ideale baan, die ik zou willen hebben en een aanvullende sociale vaardigheidstraining, waarvan ik weer een heleboel dingen leren kan. Ik weet wel, dat ik beide stappen niet tegelijkertijd moet zetten, anders kan ik het overzicht, dat ik nu heb, mogelijk kwijt raken.

Meerdere keren per week kijk ik naar het Amerikaanse TV-programma "Dr. Phil", waarin vaak het thema "het gezin als rots in de branding" aan de orde komt.


In zijn programma legt hij met zijn jarenlange ervaring de vinger op de zere plek en leg op een hele eenvoudige manier uit, hoe je de gebeurtenissen uit het verleden binnen je gezin achter kunt laten en op een positieve manier verder kan leven. Dat spreekt mij aan, omdat ik zelf in de loop der jaren geleerd heb hoe ik beter en anders om kan gaan met gebeurtenissen en dingen die op mijn pad komen.



Mijn gezin vormt met zijn vieren een rots in de branding, omdat we elkaar helpen en steunen, hoe moeilijk soms ook de gebeurtenis is, die op dat moment plaats vindt. Die bouwstenen hebben mijn vrouw en ik van onze ouders meegekregen en geven deze ook weer door aan onze kinderen. Het is aan onze kinderen om zelf te bepalen wat ze met de bouwstenen doen, maar op het moment, dat ze onze hulp nodig hebben, dan zullen we voor ze klaar staan om ze op te vangen. Mijn vrouw en ikzelf geven ook aan elkaar onze eigen bouwstenen, als dat nodig is en vangen we elkaar altijd op.

Reacties

Populaire berichten