Hindernissen in ons leven

Werp je hart over de hindernis 
en de rest volgt vanzelf. 
- Norman Vincent Peale

Vandaag wil het ik hebben over hindernissen.

Opvoedhindernis

Toen ik bij mijn vrouw ging wonen, moest ik omschakelen en wennen aan het feit, dat ik rekening moest gaan houden met een gezin, waarvan de jongste zoon ADHD en PDD NOS had. Vanaf de eerste dag, dat ik met dit gezin leef, wordt er zo goed mogelijk door ons opgevoed.


Natuurlijk zijn er momenten op de dag of in de week, dat onze twee kinderen (inmiddels 15 en 18 jaar oud) niet doen wat wij zeggen of vragen. Maar dat is binnen elk gezin zo, dat je als kind lekker even tegendraads bent. Dat heet puberen, geloof ik. 

Wij proberen zo goed mogelijk dan uit te leggen, waarom wij iets niet willen of dat iets gedaan moet worden. Sinds dat mijn vrouw en ik besloten hebben niet meer tegen onze kinderen te schreeuwen als iets niet gedaan wordt of wij iets vragen dat wel gedaan moet worden, gaat het al stukken beter. Wij halen daarbij onze rust uit o.a. het boeddhisme, waar mijn vrouw en ik ons in verdiept hebben.



Werkhindernis

Je kunt ook een werkhindernis hebben. Die hindernis kan zijn, dat je bijvoorbeeld door je collega's gepest wordt of dat je alleen maar de stomme klusjes krijgt, waar niemand zin in heeft om te doen.

Als je zo iets hebt, kun je daardoor niet lekker in je vel zitten. Belangrijk is dat je dan nadenkt over de rest van je loopbaan. "Wil ik hier t/m mijn pensioendatum blijven werken of kies ik er voor om heel iets anders te gaan doen of ga ik het zelfde werk bij een andere baas doen?", dat is de vraag die je aan jezelf stelt. Gebruik desnoods een spiegel.



Als het antwoord "Nee, ja, ja" is, dan is het tijd om van baan te veranderen. Je bent namelijk nooit te oud om te leren. Mijn baan werd opgeheven en ik kreeg de mogelijkheid om met een outplacementbureau aan de slag te gaan. Gelukkig kreeg ik al voor mijn definitieve ontslagdatum een nieuwe baan aangeboden, die aansloot op de oude baan. Echter wierp de economische crisis roet in het eten, waardoor ik sindsdien 4 x van werkgever gewisseld ben.   Gelukkig werk ik alweer ruim twee jaar voor dezelfde werkgever, maar ik plan sinds 2009 bewust 1 tot 2 x per jaar een moment in, dat ik voor mijzelf naga of ik nog steeds lekker in mijn vel zit en ik niet het gevoel heb, dat ik aan iets nieuws toe ben.

Andere hindernissen

Een hindernis, waarvan ik pas sinds twee jaar weet, dat ik die hindernis heb, is mijn autisme. Vanaf de eerste dag, dat ik weet dat ik autisme heb, probeer ik er zo goed mogelijk mee om te gaan. Het gaat niet altijd even makkelijk, dat geef ik onmiddellijk toe, maar ik doe mijn best om mijn autisme zo goed mogelijk een plek in mijn leven te geven. 

Mijn vrouw steunt mij daarin, hoe heel soms moeilijk de situatie ook is, maar door er over te praten, groeien we steeds meer naar elkaar en geven elkaar ook de ruimte om de emoties te verwerken.



Een andere hindernis in mijn leven is mijn familie. Toen ik nog alleen woonde, wist ik niet beter, dat ik naar bijna elke verjaardag van broers, zussen, opa's , oma's, ooms, tantes, neven en nichten ging. Sinds ik bij mijn vrouw woon doe ik dat bewust niet meer. Mij wordt dat verweten. Ik heb daar lak aan, omdat ik zelf bepaal (en daar heb ik de afgelopen vijf jaar heel veel van geleerd) naar welke verjaardag van wie zelf wel of niet ga. En het zelf kunnen bepalen of ik wel of niet ga, bevalt mij uitstekend en geeft mij steeds meer rust.

Door meer rust zal ik de hindernissen, die ik ongetwijfeld nog in de rest van mijn leven tegen kom, ook makkelijker kunnen benaderen, overwinnen of passeren.

Reacties

Antoinette zei…
Zo te lezen ga je goed om met je hindernissen!
draadjes zei…
Mooi! Ga je eigen weg!
A van de Aa zei…
Hindernissen zijn er om te nemen.

Populaire berichten