Los laten



Het was de afgelopen week en de komende week is een behoorlijke emotionele periode voor ons gezin.

Afgelopen dinsdag overleed de oma van mijn vrouw (dus ook mijn oma) op 90 jarige leeftijd.

Vier weken geleden kreeg zij de eerste hersenbloeding. Tot dat moment was ze nooit echt ziek geweest. De dag nadat zij in het verzorgingshuis opgenomen was, zijn mijn vrouw en ik er op bezoek geweest. We hebben toen veel gepraat en gelachen. Toen we weg gingen, beloofde ze ons, dat ze minstens 95 zou worden. Alleen we wisten op dat moment niet, dat ze vier weken later in haar slaap zou overlijden. 

Maar mijn vrouw en ik waren realistisch en gingen ons er geestelijk op voorbereiden, dat we ergens dit jaar het bericht zouden krijgen, dat oma overleden was. 



Met een mooi woord heet dat los laten.

Los laten roept bij mij vaak één of meerdere emotionele gedachte(n) op. De redenen daarvoor zijn, dat ik mij vaak druk maak over hetgeen ik mee maak of dat ik aan iets of iemand denk. 

Als ik aan dierbare personen denk, die overleden zijn, dan kan ik zichtbaar emotioneel worden. Gelukkig weet ik door de mindfullnesstraining, hoe ik dat onder controle kan krijgen. 


Door het blog van "Laat los" en het overlijden van mijn oma werd ik de afgelopen dagen ook aan het denken gezet:


"Let eens goed op alles wat je tegenhoudt, wat je beperkt. Je hebt hier zelf wel degelijk iets over te zeggen. Je kunt eigen beperkingen loslaten. Vrijheid begint bij jezelf. Neem besluiten over wat je zelf doet en wilt doen.
Waar valt winst te behalen? Het onnodig bezitten van materiële spullen, de drang naar zekerheid, je eigen oordelen over anderen, het indruk willen maken en voldoen aan verwachtingen van anderen, je streven om perfect te zijn en je eigen angsten. En dit rijtje kun je mogelijk zelf nog wel aanvullen. Het begint met bewustzijn."
Waar bij mij zeker nog de winst te behalen is, is het nog beter een plek geven van mijn (dagelijkse) emotionele gedachten. Ik ben al op de goede weg, maar ben er nog niet. 

Je kunt mijn autisme als een beperking beschouwen, maar zo ga ik er niet mee om. Dat betekent voor mij, dat ik mijn autisme als beperking zo goed mogelijk leer los te laten. Ik wil in mijn dagelijks leven er zo goed mogelijk mee om gaan.

Waar ik mij ook nog vaak op betrap, is dat ik mij ergens mee bemoei, terwijl er iemand anders al bezig is om het probleem op te lossen. Het spreekwoord "Verbeter de wereld, begin bij jezelf" is zeker op mij van toepassing.

Ik sluit dit blog af met een uitspraak van de veel te jong overleden Nederlandse actrice Frederique Huydts:

"Ik besef nu dat een traan
geen teken is van zwakte
maar van kracht."

Reacties

Populaire berichten