Wie ben ik (deel 2)

Zoals gisteren ik al in mijn blog schreef, zou ik de vragen gaan beantwoorden, die ik uit "Ken je zelf"-blog gehaald heb.

Deel twee van "Wie ben ik" en het zesde onderwerp in de serie "tien dagen schrijven" gaat over mijzelf.

De vragen van vandaag zijn:

  1. Wat zegt je verleden over je?
  2. Wat deed je graag?
  3. Wat is er echt goed gegaan?
  4. En waarom?
1) Mijn verleden zegt over mij, dat naast nare en verdrietige gebeurtenissen er natuurlijk ook positieve dingen gebeurd zijn, zoals het behalen van diploma's, het uit huis gaan, mijn vrouw leren kennen en zo goed mogelijk leren omgaan met autisme.


Ik heb met name de afgelopen vijf jaar geleerd de meest verdrietige dingen een plek te geven en dat is een overwinning op mijzelf geweest. 

2) Wat ik graag in mijn jeugd deed, was als kleine jongen in fruitbomen klimmen. Elk jaar (zeker 10 jaar lang) plukte ik met mijn broer in het najaar vele kilo's appels. Ook ging ik heel graag naar mijn oma, die in het naburige dorp woonde. Zij had een grote tuin en op zolder mocht ik altijd met de modeltreintjes van haar jongste zoon spelen. 



3) Wat er wel goed gegaan is, is dat ik altijd mensen om mij heen gehad hebt, die mij geholpen hebben. De een meer dan de ander, maar uiteindelijk ben ik pas vijf jaar geleden op het pad terecht gekomen, dat ik altijd wilde gaan bewandelen. Vijf jaar geleden heb ik mijn vrouw leren kennen. Ook zij heeft op een positieve wijze mij altijd geholpen met dingen anders en beter leren doen. Ik ben haar daar tot op de dag van vandaag heel erg dankbaar voor.



4) Waarom is dat goed gegaan? Het is tot nu goed gegaan, omdat de mensen mij altijd lieten zien, lezen of horen:
- hoe dingen anders en beter gedaan konden worden;
- wat er gedaan moest worden
- hoe dingen gedaan moesten worden.



Die zelfde mensen lieten ook mij zien, dat ikzelf ook in mij zelf kon geloven, dat ik wel dingen zelf kon doen. Dat heb ik heel lang niet gedaan, omdat ik te vaak en te gemakkelijk zelfs simpele dingen aan anderen over liet. Het heeft bij mij heel lang aan zelfvertrouwen geschort. Ik geloofde heel vaak wat men tegen mij zei, wat goed en niet goed voor mij was om te doen. Pas de laatste vijf jaar is dat flink veranderd. 

Door op een positieve manier aan dat stuk ontbrekende zelfvertrouwen te werken, geloof ik er in, dat ik over een jaar weer een stuk verder ben dan waar ik nu sta.

Reacties

Antoinette zei…
Wat een mooie blog. Terug naar vroeger is niet verkeerd. Eens even goed nadenken over hoe het ging. Je bent een hele tijd al goed op weg! Complimenten!

Populaire berichten