De wereld is mooier met mij

De titel van dit blog is terug te vinden in het blog 'Aardig voor mezelf'

De afgelopen twee dagen was het voor mij een emotionele achtbaan, die nog niet ten einde is. 

Het begon donderdagochtend, toen een lezer een reactie gaf op mijn reactie in het blog 'Door vriendelijk verbonden'.

In haar reactie gaf zij onder andere het volgende aan: 

"Probeer de ander te accepteren zoals die is, al is die het tegenovergestelde van wat JIJ bent: juist dát geeft de wereld zijn kleur en maakt dat contact met anderen, je over jezelf laat nadenken en dus verrijkt! Gun de ander om ook zichzelf te kunnen zijn. Wanneer een ander zijn mening geeft, is dat niet om jou af te branden. Want waarom zou jij wèl jou mening mogen geven en die ander niet?"



Haar reactie is voor mij heel herkenbaar, omdat ik vaak genoeg nog een spiegel voor gehouden krijg. Met die spiegel wil de ander mij laten zien, dat ik of op een andere manier reageren kan of dat ik de volgende keer bij een ander de situatie anders en beter kan beoordelen. Ook weet ik dat ik nog te vaak mij 'erger' aan  dingen en situaties. Het minderen 'ergeren' gaat inmiddels wel beter, maar ik ben nog lang niet. 

Waar ik het ook met haar eens ben, is dat ik soms nog de neiging heb, is dat ik de mening van een ander niet helemaal accepteer, terwijl juist de ander de bedoeling mij juist wil helpen. 



De reactie raakte mij ook emotioneel. De reden daarvoor was dat ik pas na 40 jaar achter kwam, dat ik een lichte vorm van autisme had. In dezelfde reactie gaf ze ook het volgende aan: 

"Helaas heb jij jouw familie deze tijd niet gegeven: jij was van goede wil, zij niet, dus ben je er maar mee gestopt…Misschien waren ze er nog niet aan toe, of sterker nog…..autisme is erfelijk dus misschien WILLEN ze het wel, maar ZIEN ze het niet en kùnnen ze zich niet ‘geven’. (wanneer het er niet in zit, kan het er nl. nooit uitkomen: een kat kan je niet leren blaffen)"



Ik was naar mijn familie altijd van goede wil. Ik was volgens een tante altijd een familieman, tot dat ik niet meer naar verjaardagen van de familie kwam. Ik heb in eerdere blog al geschreven, dat het de laatste jaren, dat ik nog alleen woonde, altijd eenrichtingverkeer was. Ik ging naar de familie, maar de familie kwam niet naar mij toe. Dat veranderde ook niet toen ik met mijn vrouw ging samenwonen. Zelfs niet, toen ik de familie vertelde, dat ik een lichte vorm van autisme had. De enige familie, die geaccepteerd hebben, zoals het is, dat is mijn eigen gezin, mijn schoonfamilie en mijn twee zussen. 

De rest van de familie willen het niet horen, dat autisme aan de kant van mijn moeder in de familie zit. 

Waar aan ik nog meer aan ga werken, is mijn emotie. 

Mark Verhees verwoordt het op een hele indringende, maar toch positieve manier:

"Sta open voor je eigen emoties. Geef ze de ruimte. Bemin jezelf in alle krachten en kwetsbaarheden. Erken jezelf volkomen in je mens zijn. Dat is en blijft belangrijk."

Wat ik in ieder geval elke dag al doe, is in de spiegel kijken en "Dank je wel" zeggen. Maar wat ik ook vanaf vandaag ga doen is, is de zin uitbreiden en in de spiegel zeggen:

"Dank je wel en de wereld is mooier met mij"

Reacties

Greet zei…
Natuurlijk is de wereld mooier met jou. Jij bent uniek en jij draagt op jouw manier je steentje bij om deze wereld mooier te maken. Dat vind ik van mezelf maar ook van ieder ander.
Wat dacht je van je blog? Misschien voor jou een manier om van je af te schrijven maar vergeet niet dat anderen (ASS'ers) er ook veel aan hebben, ook al reageren ze niet.
Wat je schrijft over de familie is heel herkenbaar. Het was en is hier ook eenrichtingsverkeer. Ook ik kreeg de diagnose pas laat (57). Mijn broer zei: Oké, je hebt nu de diagnose, ga maar weer gewoon verder. Mijn andere broers en zussen praten er totaal niet over.
Soms denk ik dat ze het (niet) doen omdat ze bang zijn dat zijzelf of hun (klein)kinderen het ook zouden kunnen hebben omdat bekend is dat er meer neven/nichten van vaderskant ASS hebben.
Precies Greet. Dat geldt dus ook voor mijn familie. Ze beweren bij hoog en bij laag, dat er geen autisme in de familie aanwezig is.

Populaire berichten