Ik bemoei mij er niet mee

"Het is de hoop die je door je problemen heen helpt, maar het is het geloof in jezelf, waardoor je je problemen oplost." 





Bovenstaande uitspraak las ik vanmorgen op Internet. Het zette mij al aan het denken.

Ik ben pas vijf jaar geleden meer in mijzelf gaan geloven, dat ik veel meer in mijn mars heb, dan ik zelf denk, omdat ik toen pas mijn oogkleppen af deed. Die oogkleppen waren ontstaan, omdat anderen tegen mij zeiden, dat ik bijvoorbeeld geen nieuwe aanvullende opleidingen hoefde te volgen. Het was toch niet belangrijk voor mijn toenmalige baan. Ikzelf ben daarin gaan geloven, dat het zo was. Tot dat ik mijn vrouw leerde kennen. Dankzij haar heb ik die oogkleppen van mij af geschud.

Als ik kritisch naar mijzelf kijk, weet ik dat ik nog te vaak mij ergens mee bemoei, waar ik mij eigenlijk niet mee zou moeten bemoeien. Ik vind dat voor mijzelf vervelend, dat ik dat nog steeds doe, maar het is nog meer vervelender voor degene, bij wie ik op dat moment ben. Of dat thuis is of dat ergens anders is, dat maakt dan even niet uit. Het is en blijft op dat moment al vervelend genoeg.





Maar wat het ook is dat ze doen, als ik iemand iets verkeerd zie doen dat alleen voor hemzelf of haarzelf nadelig kan zijn, ben ik geneigd mijn mond niet te houden, omdat ik die persoon helpen wil.

Maar als iemand nu iets doet dat nadelig kan zijn voor anderen?

Ik ben daar nog niet helemaal uit, om heel eerlijk te zijn. Natuurlijk zou je als behulpzaam kunnen worden beschouwd als je onder zulke omstandigheden wat zegt, maar de kans is minstens net zo groot dat iemand je een bemoeial vindt.

Tijd om te veranderen, zoals ik het in het eerste blog van 2013 al zei:


Dus bemoei ik mij er niet meer mee als iemand er al mee bezig is om het probleem op te lossen, tenzij die persoon aan mij hulp vraagt. Ik weet dat dat voor mij moeilijk zal zijn, maar door de hoop uit te spreken, dat ik dat probleem oplos door er zelf aan te werken door mij er niet mee te bemoeien, geloof ik er zelf ook in om het probleem op te lossen.

Het zal tijd en energie kosten, maar het levert wel voor mij meer zelfvertrouwen en meer geloof voor mijzelf op. Het levert hopelijk ook minder stress op voor degenen, met wie ik in één huis woon of dat ik bij een andere werkgever een nieuwe baan gekregen heb.

Reacties

Antoinette zei…
Heel verstandig, die titel. Nu doen ok hè!
Antoinette, als ik er zelf in geloof, dan moet het mij ook gaan lukken.
Kati H zei…
eerst jezelf voor je aan een ander gaat beginnen.
Verbeter de wereld begin bij jezelf

Populaire berichten