Terug in de tijd

Ik zat vanmorgen in de trein, toen ik een gesprek in de trein tussen 2 pubers opving.

"Weet je wat mij hier opvalt als ik naar buiten kijk?"
"Ik zie niets bijzonders buiten."
"Ik zou in dit deel van Nederland niet willen wonen. Het lijkt wel of de tijd hier stil gestaan heeft. Het is allemaal zo saai en grijs buiten. Het lijkt wel of ik terug in de tijd ga".



De laatste zin zette mij gelijk aan het denken.
 
Nadat de pubers met hun koffers vertrokken waren, ging ik nadenken over die laatst zin. Mijn hele leven kwam in een flits voorbij.  Alle jeugdherinneringen, alle mooie en droevige momenten kwamen in die flits voorbij.

Het eindigde op 7 juli 2013, toen ik van mijn broer in het huis van mijn moeder een dierbaar klein doosje mee kreeg, waar ik heel veel emotionele waarde aan hecht. Het is een ezeltje, dat mijn inmiddels overleden vader kreeg, toen hijzelf 1 jaar oud was. En dat is 89 jaar geleden. Het ezeltje stond tot anderhalf jaar geleden elke Kerstmis bij ons thuis in de kerstboom.

Ook ga ik binnenkort alle 8 mm filmpjes die mijn vader gemaakt heeft, allemaal op DVD laten zetten, omdat ik samen met mijn familie op die filmpjes sta.


Het zijn maar 2 van de vele herinneringen, die in die flits terug in de tijd voorbij kwamen.

Reacties

Populaire berichten