Wat houdt je tegen?

is de derde opdracht van Spijt voor altijd.

Het is voor mijzelf een hersenkraker, omdat ik door er over na te denken uit mijn veilige denkomgeving gehaald wordt.





Wat houdt je tegen?

5 jaar weet ik dat ik autisme heb. Sindsdien doe ik dagelijks mijn best om zo goed mogelijk mee om te gaan en te accepteren zoals het is. Dat gaat goed, zolang ik plan. Zonder planning weet ik de uitkomst niet van hetgeen er op dat moment gebeurd. In zulke gevallen kruip ik het liefste terug in mijn veilige denkomgeving, maar in de praktijk heb ik dan soms daar de tijd huniet voor. Dat is op dat moment lastig en kan bij de ander verkeerd overkomen of begrepen worden.
Baan: Achteraf weet ik dat ik al veel eerder een nieuwe baan had kunnen vinden en meer uit mijzelf had kunnen halen. Ik had bij wijze van spreke allang leidinggevende of verzekeringsspecialist kunnen zijn als ik meer aan mijn eigen (opleidings)mogelijkheden gewerkt had. Die achterstand ben ik nu aan het inhalen, omdat ik nu bij een werkgever werk, die daarin gelooft en mij ook stimuleert om daaraan te werken. Ik weet heel goed wat mijn beperkingen zijn en ik trek ook daarvoor nu op tijd aan de belt.
Rust: Het mooiste zou zijn dat iedereen de rust bewaart en normaal doet. Dat is de meest ideale oplossing op aarde, maar dat is helaas niet het geval. Voor mij ontstaat de rust in mijn lichaam, zowel geestelijk als lichamelijk als er geplande rust is. Alleen in de praktijk is de geplande rust niet te plannen door de hectiek in mijn leef- en werkomgeving. Dat is voor mij lastig, maar ik doe mijn best om de rust toch zo goed mogelijk te vinden
Toekomst: Ik leef van dag tot dag. Ik probeer mijn kracht te halen uit door met 2 R's dagelijks zo goed mogelijk te leven: Rust en Regelmaat