5 jaar later

Het is alweer 5 jaar geleden, dat ik 3 dagen na mijn verjaardag een telefoontje kreeg, dat mijn moeder opgenomen was in het dichtstbijzijnde ziekenhuis.

In de eerste weken werd duidelijk, dat mijn moeder nooit meer thuis kon gaan wonen. Pas toen mijn moeder naar een revalidatiekliniek ging, kregen wij te horen, dat er sprake was van een fors herseninfarct in plaats van een hersenvliesontsteking, zoals in een eerste diagnose vlak na de ziekenhuisopname verteld werd. In de eerste weken na het herseninfarct kon mijn moeder nog niet praten. Pas in de revalidatiekliniek kwam de stem ook weer terug.

Omdat mijn moeder te actief was in het open gedeelte van de revalidatiekliniek, werd ze na 1 maand opgenomen in het gesloten gedeelte van de revalidatiekliniek totdat er plaats was in een verzorgingshuis.

Uiteindelijk kwam 1 1/2 jaar na eerste ziekenhuisopname er een plaats vrij in een verzorgingshuis, waar ze nog steeds woont. Omdat ik op 1 1/2 uur reisafstand woon en geen auto heb, kan ik niet zo maar even op en neer naar het verzorgingshuis en ben dus aangewezen op een vrije dag, vakantie of het weekeinde. Bovendien loop ik tegen het risico aan, dat als ik onaangekondigd kom, mijn moeder meegenomen is door familie en kom dan voor niets naar het verzorgingshuis. Ik heb dat dus bijna 1 keer meegemaakt, toen een zus van mijn moeder op bezoek kwam en mijn moeder kwam ophalen. Ik ben toen maar meegegaan. Nadien ben ik nooit meer onaangekondigd naar mijn moeder geweest. Als ik al op bezoek ga,dan duurt het maximaal 3 kwartier tot 1 uur en dan vindt mijn moeder het weer genoeg.

"Het gaat wel om je moeder" heb ik al vaak gehoord van mijn vrouw en mijn schoonfamilie. Dat klopt. Ik heb de laatste 5 jaren harde beslissingen voor mijzelf genomen op het vlak van bezoek aan de familie van de kant van mijn moeder. Dat werd en wordt mij nog steeds behoorlijk verweten. Dat is hun mening, die bij mij het ene oor ingaat en het andere oor weer net zo hard uitgaat.  Oorzaak ligt niet aan mijn kant, maar aan het éénrichtingsverkeer, dat er tot 10 jaar geleden was.

Het moeten gaan is door mij en mijn vrouw al 10 jaar geleden afgeschaft. Dat niet moeten gaan geeft voor ons rust.

Als ik nu een telefoontje zou gaan krijgen, dat mijn moeder overleden is, dan weet ik dat ik daar allang mee vrede heb, omdat ik zelf allang weet, dat ze tot 5 jaar geleden een mooi leven gehad heeft.

Reacties

Populaire berichten