4 januari 2012


Reizen
Toen ik met werken begon, ben ik met reizen begonnen. Alleen, want ik had geen vriendin. Eerst in Nederland en daarna begon het reizen in Europa.
Dat reizen door Europa kwam door de roeisport. Ik trok de stoute schoenen aan en bouwde een eigen website over het roeien. In 2003 stuurde ik een mailbericht aan de persafdeling van de Wereldroeibond met het verzoek of ik in aanmerking kwam voor een perskaart. Ik kreeg maar een paar vragen over waarover ik dan wilde schrijven. Ik heb uitgelegd, dat ik een website aan het opbouwen was. Het antwoord van de Wereldroeibond was, dat het akkoord was, dat ik een perskaart aanvragen mocht. Zo gezegd, zo gedaan. 
Het WK roeien in 2003 was mijn vuurdoop. Omdat ik niet eerder op de perstribune gezeten had, wist ik niet dat er een bepaalde kledingvoorschriften waren. Ik had ook geen informatie van de Wereldroeibond gekregen. Omdat het WK roeien nog niet begonnen was, had ik ook de gelegenheid kennis te maken met de professionele schrijvende journalisten en fotografen. Vele kenden elkaar al jaren. Gelukkig was er één Nederlandse journalist, die voor het Algemeen Nederlands Persbureau werkte, die mij uit kon leggen, wat wel en vooral niet mocht. 
Daarna begon ik ook zowel de nationale ploegen bij de jeugd, de junioren en de senioren te volgen. Ik kreeg de smaak te pakken.
Al in 2003 had ik bij het WK roeien gehoord, dat het in 2004 heel moeilijk zou worden om een perskaart aan te vragen bij de organisatie van de Olympische Spelen.  Eind 2003 ging ik kijken op de website van de Olympische Spelen en zag daar een oproep staan voor vrijwilligers. 
Dat was het! Ik heb toen gelijk online de formulieren ingevuld. 
En hoe het verder afliep, lees je morgen van de uitdaging om 366 dagen te schrijven....

Reacties

Populaire berichten